आशातित बटुवाको
न्यानो स्पर्शको बदलामा
पातहरु हम्काउँदै
शितल छहारी दिन
मुटु थामेर हृदय विछ्याई
बाटोमा उभिएर बसेको
निरस रुखसरि
घाँटी तन्काई तन्काई
दूरदृष्टि सम्म नियाली बसे
न बेग चल्यो
न आभास पाए ।
नाप्न नसकिने सुस्केरा लिई
एकछिन शान्त बस्छु
कहीँबाट कुनै आवाज पाउँछकी भनी
अनि,
त्यो स्वरको गुञ्जन सुन्न
तड्पिएको कानलाई सम्हाल्दै
यो तन लर्वरिएको मेसो नै पाएन
उफ्,
प्रतीक्षा ले नै विश्राम लिनु पर्ने
बिछिप्ट्टै माया दिन
तड्पिएको प्रेम।
