ध्रुबकृष्ण ताम्राकार

उसासो भित्र पनि

निरीह श्वास फेर्दै

निर्धो जीवनमाथि

जिउँदो प्रमाण दिदैछु।

किर्तिम उज्यालो अनि

बनावटी तलाउको

सुन्दरतामा म पनि

एकछिन

हराउन खोज्दै थिएँ

संयमताको निकटसँग

शायद

एकिन जोडिएर होला

तिमीसँग मैले

बह पोखिनौं!

एक सुरले हिंडदै थिएँ

आफ्नै धरातलमा

नितान्त जरैदेखि फुलि रहें

मौसमीका हरेक तालमा

आखिर मेरो

जमिन र आकाशमा

म डरो जमाउँदै त थिएँ।