कविता

लाखा, पाखा गर्नुहुन्न विपत्तिमा,
नहोस् पक्षपात, नहुन् है आहत ।
पुनःस्थापना होओस् यसै जुनीमा,
पुर्याउन् मुस्किलमा शीघ्र राहत ।

समुद्रको पनि आँसु हुन्छ
तर कसैले देख्दैन उस्को ऑसु
मात्र ऊ आफैंले अनुभूत गर्छ
र कसैलाई भन्दैन
आफू रोएको कथा र ब्यथा
त्यही ऑसुले उसलाई क्षतिपूर्ति दिन्छ
जतिजति ऊ घटेको हुन्छ ।

मलाई डर लागि रहेछ तिमी मेरै आँगनीमा फुल्दा
कुनै पापीहरुले कू-दृष्टी लाउँछ कि भनेर
कोपिलामै निमोठिदिन्छ कि भनेर
तरपनि नडराउ म छु सुरक्षाको कवच बनेर उभिनेछु
तिम्रै माली बनि बिहानदेखि बेलुकासम्म।