अनुभव

धेरै सारा
उमेर गुमाएपछि,
कतै गएर
अनुभव
मिल्छ।
ठेसका बाटाहरूमा
हिँडेपछि,
लडेर
सम्हालिएपछि,
आफ्ना र परायाको
पहिचान भएपछि,
मानिसले
अनुभव पाउँछ।
किताबबाट
ज्ञान त प्राप्त गर्न सकिन्छ,
तर
जीवनको पाठ
बुझ्नका लागि
जीवन नै जिउनुपर्छ।
केही सम्बन्धहरू
समयले सिकाउँछ,
केही अनुहारहरू
धोका दिएर
पहिचान बन्छन्,
केही सपनाहरू
टुटेर बताउँछन्—
हरेक चाहना
पूरा हुँदैन।
युवावस्थामा
जुन कुरालाई
हामी बेवास्ता गरिदिन्छौँ,
उमेरको एउटा मोडमा
त्यही कुरा
सबैभन्दा ठूलो शिक्षा
बन्छ।
अनुभव
बजारमा किन्न पाइँदैन,
न त कुनै विद्यालयमा
पढाइन्छ।
यो त
समयको पाठशालामा
बिस्तारै–बिस्तारै
प्राप्त हुने
त्यस्तो डिग्री हो,
जसको शुल्क
कहिले आँसुले,
कहिले सङ्घर्षले,
र कहिले
आफ्नै गल्तीहरूले
तिर्नुपर्छ।
धेरै सारा
उमेर गुमाएपछि
फेरि कतै
अनुभव मिल्छ,
र जब
अनुभव प्राप्त हुन्छ,
त्यतिबेला प्रायः
उमेर यति अगाडि
बढिसकेको हुन्छ
कि मानिस मुस्कुराउँदै
यति मात्र भन्छ—
सायद
यो बुझाइ
अलिकति पहिले नै
आइदिएको भए।

— प्रेम विज
चण्डीगढ, भारत