पूर्णकुमार शर्माको ‘नयाँ बाटो’मा हिँड्दाको अनुभव
‘जताततै घर बनाएर सम्पत्ति थुपार्ने क्रममा यिनले पर्यावरण नष्ट गरेकाले जलवायु सम्म परिवर्तन हुनु पर्ने अवस्था बनाएको यिनै मनुष्यले हो’ (स्विटीको प्रेम र न्याय)।
‘जताततै घर बनाएर सम्पत्ति थुपार्ने क्रममा यिनले पर्यावरण नष्ट गरेकाले जलवायु सम्म परिवर्तन हुनु पर्ने अवस्था बनाएको यिनै मनुष्यले हो’ (स्विटीको प्रेम र न्याय)।
” होइन,के हो यो खप्रलु,गोरावि,धराप, लप्रगौ,केनाख,नाप्रख त सुनेकै हो,गोराभ पनि सुनेकै हो,” खप्रलु” भनेको के हो?ऊर्वसी मात्र होइन त्यति दौलतमन्द ससुराली बनाइदिने,अनि यस्तो कुरा?केही बुझिएन हौ साथी! के हो यो ” खप्रलु?” के लीला हो?”
सबै अट्ने एउटै छाना छाउन पाए हुन्थ्यो
सबैसँग चोखो प्रीति लाउन पाए हुन्थ्यो
हिमाल, पहाड र तराईको शब्द जोडेर
सधैभरि देशको गीत गाउन पाए हुन्थ्यो ।
देशमा पढाइपछि रोजगारी सुनिश्चितता नहुनु,बन्द र हड्तालले पढाइ नहुनु, समयमा परीक्षा नहुनु तथा परिक्षाफल समयमा प्रकाशित नहुनु, चार वर्षको पढाइ ६ वर्षमा पनि पूरा नहुनु र यसबारे सरकार गम्भीर नभएकोले बिदेसिने विद्यार्थीहरूको सङ्ख्या दिन प्रतिदिन बढ्दै गएको सानी बताउँछिन् । सानीको वाक्पटुता देखेर शिक्षकहरू पनि चकित पर्दथ्यो । काम, दाम र पढाइको अवसर खोजेर इजरायल पुगेका नेपाली विद्यार्थी घटस्थापनाको एक साता अघि अत्यासलाग्दो द्वन्द्वको चपेटामा परे ।
लाखा, पाखा गर्नुहुन्न विपत्तिमा,
नहोस् पक्षपात, नहुन् है आहत ।
पुनःस्थापना होओस् यसै जुनीमा,
पुर्याउन् मुस्किलमा शीघ्र राहत ।
समुद्रको पनि आँसु हुन्छ
तर कसैले देख्दैन उस्को ऑसु
मात्र ऊ आफैंले अनुभूत गर्छ
र कसैलाई भन्दैन
आफू रोएको कथा र ब्यथा
त्यही ऑसुले उसलाई क्षतिपूर्ति दिन्छ
जतिजति ऊ घटेको हुन्छ ।
मलाई डर लागि रहेछ तिमी मेरै आँगनीमा फुल्दा
कुनै पापीहरुले कू-दृष्टी लाउँछ कि भनेर
कोपिलामै निमोठिदिन्छ कि भनेर
तरपनि नडराउ म छु सुरक्षाको कवच बनेर उभिनेछु
तिम्रै माली बनि बिहानदेखि बेलुकासम्म।
‘त्यहाँ, कुन पार्क वा मार्केट छ, जहाँ म उनीसँग घुम्न जानु। जहाँसम्म उनीसँग बस्ने कुरा छ, उनीसँग बस्दा खेतबारी र गोठालाको मात्रै कुरा गर्नुहुन्छ। राजनीतिको कुरा गर्दा गाउँको मुखियाको कुरा गर्नु थाल्छ। संसार कहाँदेखि कहाँसम्म पुगिसकेको छ, तर उसले आफ्नो गाउँ बाहिर केही सोच्न सक्दैन।’
आमाले एक्लै जानुको विकल्प अर्को बाटो देख्नुभएन, उसलाई लाग्यो, शहरको नयाँ पुस्ताको लागि गाउँ धेरै बिरानो हुँदै गएको महसुस भयो।।
एउटा अवसर त दिनुहोस्
छाेरीहरु कुनै कुशल याेद्धा भन्दा कम छैनन्
समयको मसि संगै रंगिएर
लड्न सक्छन् परिस्थिति संग र
बदल्ने क्षमता राख्छन् भाग्य
काेर्न सक्छन् जिन्दगीको नयाँ गाेरेटाे
झुठाे सावित गरिदिन सक्छन्
बिधाताकाे लेखनि
हस्तरेखाहरु लाई पनि