मूल्यहिन श्रम
प्रजातन्त्रको शीतल छाया
लोकतन्त्रको न्यानो घाम
अथवा
गणतन्त्रको सर्वोच्च शिखरले
अभावको तिखो काँडा
कतै पर हुत्याउन सकेन
ब्यवस्थाले काँचुली फेरि पनि
हाम्रो अवस्था जस्ताको त्यस्तै छ ।
काव्य
उनीहरूको उचाइमा
मेरो आवाज
अब उनीहरूलाई कठोर र कठोर लाग्छ।
म के गरूँ?
म कसलाई दोष दिने भनेर बुझ्न सक्दिन।
कुरा खेतीकाे बाेलबाला
अचेल कति मजाकाे समय
धित मारेर कुरा काट्न पाइन्छ
चिया पसल, छतका घाम
बगैंचाका सुन्तला र बदामसँग
क्या स्वादका कुरा !
स्मृतिमा आमाका कुरा
पढ्ने भए जीवन पढौं
रिसाउने भए रिससँग रिसाऊँ
गाली गर्ने भए गालीलाई गरौँ
चाेर्ने भए अँध्यारोलाई चाेरौं
मुस्कुराउँदै थुङ्गाहरू
कति धेरै पन्छीहरू
वल्लाे हाँगा पल्लो डाली
चिरबिर चिरबिर सङ्गीतमय पन्छी संसार
झ्वाम्म हरियाली नवपालुवाहरू
काेइलीकाे कुहूकुहू अग्ला रुखहरू
स्वच्छ हावा बाँडिरहन्छन् शीतल
नयाँ जादुगर
पहिले एउटा चटके आयो
रेल ल्यायो र पहेँलो घुम्टो ओढायो
आश्चर्य लाग्दा, विभिन्न नौटंकी देखायो ।